مصونیت دیپلماتیک بعد انقلاب

مصونیت دیپلماتیک

سند شماره (96)

از: ستاد فرماندهی نیروهای آمریکا در اروپا - آلمان غربی - ویهینگن

تاریخ: 16 می 1979- 26

به: فرماندهی آرمیش مگ - تهران، ایران

اردیبهشت 1358

مرجع: تلگرام فرماندهی آرمیش - مگ، تهران، ایران، 14 می 1979

طبقه بندی نشده

شماره: 1933

موضوع: مصونیت دیپلماتیک

1- اطلاعاتی که در اختیار این ستاد است، نشان می دهد که قانون ایرانی مصوب 13 اکتبر 1964 (21 مهر 1343- م) این مفهوم را می رساند که دولت ایران مجاز است پرسنل نظامی آمریکا در ایران را از مصونیتها و امتیازات کنوانسیون 1961 وین بهره مند سازد. دولتین آمریکا و ایران، پس از آن در تاریخ 9 دسامبر 1964 یادداشتهایی مبادله کرده و توافق کردند که این پرسنل از وضعیت کارکنان

ص: 808

اداری و فنی سفارت آمریکا در تهران برخوردار باشند و از مصونیتهای مندرج در بند 2 ماده 37 کنوانسیون وین بهره مند شوند. توافقنامه 9 دسامبر 1964، تا آنجایی که ما می دانیم نه تغییر یافته و نه فسخ شده و در یادداشتهای مبادله شده 24 و 30 می - 1973 که طی آنها دولت ایران همان مصونیتها را به پرسنل فنی نظامی و غیر نظامی آمریکایی که به برنامه مدرن سازی نیروهای مسلح ایران کمک می کنند، تعمیم داد؛ به آن توافقنامه اشاره شده است.

2- از دیدگاه این ستاد،لغو قانون 1964 نمی تواند اعتبار حقوقی و بین المللی یادداشتهای مبادله شده در مورد وضعیت دیپلماتیک این پرسنل را تغییر دهد. بنابراین از دیدگاه این ستاد، پرسنل نظامی آمریکایی باقیمانده در ایران هنوز هم از همان مصونیتهای قبل از لغو قانون 1964، برخوردار می باشند.

3- تا زمانی که دستورات هماهنگ وزارت خارجه و وزارت دفاع تغییر نکرده، شما باید دیدگاه فوق را به عنوان موضع خود منعکس نمایید. فقط با هماهنگی نزدیک با سفارت، این موضوع را می توانید با ایرانیها مورد مذاکره قرار دهید.