239- تلاش برای آزادی گروگان ها

یادداشت مشاور وزیر امور خارجه در امور خاور نزدیک و جنوب آسیا (ساندرز) برای وزیر امور خارجه، ونس[1]

واشنگتن، 4 آوریل 1980

موضوع: آخرین اطلاعات دربارۀ ایران ـ 4 آوریل 1980

اهداف امروز

- تعیین میزان احتمال تصمیم‌گیری برای انتقال گروگان‌ها در آخر هفته ازسوی ایران.

- آمادگی برای بستۀ دوم اقداماتی که ممکن است درصورت عدم تحقق انتقال، علیه ایران انجام دهیم.[2]

- وضعیت ابتکارات

- تلگرام ارسالی از لانگ که به پیوست آمده است[3]، به بهترین وجه به سؤالاتی که روز چهارشنبه مطرح کردیم، پاسخ می‌دهد. همچنین این تلگرام حاوی حال‌وهوای شرایط، پیش‌از تغییر نظر شورای انقلاب در روز گذشته است.

- علاوه‌بر پیام به سوئیس در شب گذشته،[4] ما از حقوق‌دان‌ها خواستیم تا همۀ تلاش خود را معطوف به موضوع انتقال گروگان‌ها کنند. در زمان ارسال این نوشتار، ما نمی‌دانیم که آیا بورگه به کاپوچی[5] در تهران پیوسته است یا خیر، ولی کاپوچی نیز ممکن است مهرۀ خوبی برای تأثیرگذاری بر ایرانی‌ها باشد.

- بنا به توصیۀ کمیتۀ هماهنگی ویژه، ما درصدد تعلیق ارسال کمک‌های غذایی و لغو روادید ایرانی‌ها به‌عنوان ابزارهایی برای اعمال فشار مضاعف هستیم.[6]

- ما تلگرامی به روم حاوی پیام‌هایی از خانواده‌های گروگان‌ها ارسال کردیم تا توسط کاپوچی به دست گروگان‌ها برسد، اگر او فرصت انجام این کار را در زمان انجام مراسم نیایش مسیحی پیدا کند.

او در گفت‌وگوی تلفنی با بروس لینگن که امروز صبح انجام شد، از ما خواست تا نکات زیر را به استحضار شما برسانیم:

- او و همراهانش کاملاً به تصمیم صبح سه‌شنبۀ[7] رئیس‌جمهور برای تعویق وضع تحریم‌ها احترام می‌گذارند. آن‌ها کاملاً اولویتی را که بر سلامت و آرامش گروگان‌ها قرار داده شده است، درک می‌کنند. بااین‌وجود، لینگن و دو نفر دیگر معتقد هستند که محدودیتی برای انعطافی که ما می‌توانیم نشان دهیم، وجود دارد.

 آن‌ها بحث مفصلی در میان خود داشتند؛ دربارۀ اینکه آیا درست است به ایرانی‌ها اجازه بدهیم یک بار دیگر از زیر بار مجازات فرار کنند؟ ما به بروس گفتیم که بی‌شک به نگرش او احترام می‌گذاریم و همین دیدگاه را داریم، ولی ملاحظاتی وجود دارد که گام‌های برداشته‌شده توسط ما را توجیه می‌کند. ما آشکارا به ایرانی‌ها اعلام کرده‌ایم که صبر ما محدود است. او با این موضع‌گیری موافق بود.

- لینگن پرسید آیا درصورت وقوع انتقال، باید تلاش کند تا به پنجاه گروگان بپیوندد؟ ما به او گفتیم که باید صبر کند تا ببینیم شرایط جدید چه اقتضایی خواهد داشت؛ اگر هماهنگی‌های خوبی برای آن‌ها صورت گرفته باشد، ما از او خواهیم خواست تا نقش رهبری را با کارمندان خود ایفا کند. او گفت بسیار علاقه‌مند به انجام این کار است.

 ما به لینگن گفتیم که دیدگاه‌هایی که ازسوی همکارانش برای فرار از تهران مطرح می‌شود، نباید مورد حمایت و تشویق قرار بگیرد. او گفت با این موضوع موافق است.

- لینگن گفت که نامه‌ای شخصی برای قطب‌زاده نوشته و درخواست کرده است که پس‌از انتقال گروگان‌ها، ایرانی‌ها موضع بگیرند و حسن‌نیت بیشتری از خود نشان دهند. لینگن آزادی زنان، دو گروگان غیرکارمند و هماهنگی برای انجام مراقبت‌های پزشکی لازم را پیشنهاد کرد.