سند شماره

279- ارتباط با بنی صدر بعد از عملیات نجات

موضوع سند

متن سند

گزارشی که در وزارت امور خارجه تهیه شده است[1]

واشنگتن، بدون تاریخ

پیشنهاد به رئیس‌جمهور

- اینکه ما کار بر روی تدوین یک راهبرد دیپلماتیک را آغاز کنیم و نگاهمان به جلسۀ آخر می یا اوایل ژوئن مجلس ایران باشد؛ چراکه آن موقع امکان دارد که فرصتی برای حل‌وفصل بحران به وجود بیاید.

- اینکه ما راهبرد تحریم‌های چندجانبۀ اقتصادی و فشارهای دیپلماتیک بر ایران را ادامه بدهیم، همچنان برای ایرانی‌ها گام‌های احتمالی بعدی خود را مبهم نگه داریم و درعین‌حال روشن کنیم که قصد هیچ‌گونه مداخله یا انتقام‌جویی از این کشور را نداریم؛ البته مشروط به اینکه همۀ گروگان‌ها به سلامت و در شرایطی آبرومندانه آزاد شوند.

- اینکه ما ارتباط با بنی‌صدر و قطب‌زاده را ازسر بگیریم تا دریابیم که بنی‌صدر چگونه قرار است طرحی به مجلس ارائه کند که آزادی گروگان‌ها را نیز در بر دارد.

- اینکه در بررسی‌های اولیه ایده‌های بنی‌صدر را پرورش دهیم، نه اینکه دیدگاه‌های خودمان را ارائه کنیم و درعین‌حال نیز روشن کنیم که تا وقتی گروگان‌ها آزاد نشوند، فشارها را کاهش نمی‌دهیم و یا امتیازی نخواهیم داد.

- اینکه ما از برخی متحدین بخواهیم تا با روحانیون برجسته مرتبط شوند و آن‌ها را برای تحقق اجماع بر آزادی گروگان‌ها مجاب کنند. متحدین می‌توانند به روحانیون بگویند جاه‌طلبی اتحاد جماهیر شوروی و جناح چپ برای ایران، با ادامۀ اسارت گروگان‌ها تشدید می‌شود؛ اروپا و ژاپن خواهان برقراری روابط حسنه با ایران هستند، ولی تا زمانی که گروگان‌ها در ایران هستند، نمی‌توانند اقدام به چنین کاری بکنند و اینکه ایالات متحده درحال‌حاضر خطرناک و غیرقابل پیش‌بینی است؛ اما اگر همۀ گروگان‌ها به سلامت و محترمانه آزاد شوند، اقدام تلافی‌جویانه انجام نخواهد داد.

- اینکه ما چشم‌انداز انجام مراحل مقدماتی و تحقیقاتی توسط برخی از کشورهای غیرمتعهد مانند الجزایر و یوگسلاوی و احتمالاً فرانسه را بررسی خواهیم کرد. ما مسببی برای ایده‌پردازی آن‌ها نسبت به تحقق چهارچوبی برای حل مشکل خواهیم بود؛ بدون اینکه در مقطع کنونی، خود را به برداشتن گام مشخصی متعهد کنیم.

- اینکه ما در بین مردم از راهبردی پیروی می‌کنیم که همۀ گزینه‌ها در آن، روی میز قرار دارند و درعین‌حال بر لزوم صبر تأکید دارد تا اینکه رهبری ایران، درس تحریم‌ها را کاملاً درک کند.

- اینکه ما نتایج نشست سازمان کنفرانس اسلامی و نیز برایند برنامه‌های بنی‌صدر برای کنفرانس غیرمتعهدها و سایر کشورها در تهران را بررسی می‌کنیم تا مشخص شود که آیا فرصتی برای بهره‌برداری از آن‌ها وجود دارد یا خیر. هم‌زمان ما به تلاش برای بازداشتن کشورهای شرکت‌کننده در نشست سازمان کنفرانس اسلامی یا کنفرانس تهران از گرفتن مواضعی نامتوازن که مسئلۀ اصلی گروگان‌گیری را نادیده می‌گیرد، ادامه خواهیم داد.